Aunque estemos lejos, estamos cerca
Seas quien seas, lo que hay aquí es para que lo veas, estés donde estés...

2011/09/28

1+1=?

Txikerrak garanetik danok eittentzeguz mille galdera geure burueri egunaro. Halan ixen dittela luzero... Zuon bixiko 6-7 ordu ingeru "kendu"kotzuedaz oingoan hamen imiñddoten putadeagaz, baia segurantzean eztatzue damutuko. Dana dala, ostean, trankill segidu ahalkozue betiko zuon bixie... ela igual ez...
Mosutxuek Hungriako sortaldetik (jarto dauenak behean dekoz web orri pare bat jartadeagaz segittako).

Desde que somos pequeños todos nos preguntamos miles de cosas cada día. Esperemos que así sea durante mucho tiempo... Hoy pretendo "quitaros" 6-7 horas de vuestra vida con esta putada de aquí abajo, pero seguramente no os arrepentiréis. En cualquier caso, después podréis seguir con vuestras vidas de siempre... o igual no...
Bs desde el éste de Hungría (el que quiera seguir con la jartada abajo tiene dos webs).








http://www.thezeitgeistmovement.com

http://www.thevenusproject.com/

2011/09/10

UDEK EKARRIKOA / LO QUE TRAJO EL VERANO

2010eko udeak geuze onak emoostezan; ta neupere horretan ahalegiñek eiñ nittuzen. Orduko egunetan idatzi nittuzen geuze askoren artëan, azpien dekozuezanak bere urteuden. Eurekaz zeuzer giau eitteko ixen nintzen, baia denporea eurrera doa ta eutzek letrak guztiz estaldu baiño lelau hona ekartea akorde dast. Akabukoak ez ixetea espero dot...
Beñat eta Izaskun bere atzera Txinatik direlakoa dekot, famadu oingo, halan da ze laster dosi barrien bille jon berku harantza; bake bada...
---------------------------------------------------------------------------------------
El verano del 2010 me dio cosas muy buenas; y yo también traté de que fuera así. Entre todas las cosas que escribí entonces, también salieron las que veis debajo. Quería haber hecho algo con ellas, pero el tiempo pasa y antes de que el polvo tape las letras creía que sería bueno traerlas aquí. Siento que la traducción pierda sentido; supongo que sé poco de poesía. Espero que no sean los últimos...
Beñat e Izaskun creo que ya andan por China otra vez, haciéndose famosos, así que pronto habrá que volver a por la dosis de recuerdo; si todo va bien...


Haritxen begietan, 2010eko bagillen

Hormako buzoian hasten zan
lehengo beko-sureko bidea
kuriosidade ta ilusiñoa
ulertu eziñeko illunetan.
Hamaka piztiko gortan ostean
parrapeko atetxutik ageri zan
berak hamaka ta nik bat
orduko Landetako andra ha.

Talle gorristen ganera
jeusten ziren kuzkurrek
geldi-geldiro egosten ziren
txapan ganean neguek.
Bihotzean gordeko doaz
begi haiek esanekoak beti
Euspoari arëan eraiñ ezik
sarri amatetan dire mukurrek.

Kaleko leihotik umeak ikusten deu
helduek azaldu eziñ dotzona
kamaran geunekaz laratzu ta treberea
geurko lapikoa eutziko leukeanak.
Burriñ ta porlanezko hormak gordetan dittuez oiñ
konkordiek iñoz konte ezittuzenak
Buzoi barrien botakoaz eurten
erregeari aspaldien eskatukoak.

Zarrak barri ixen arren
ta bide zabaletik adi
sasi ta otartean eurten bere
irea erne ta hazi.
Sute zaharreko moduen
zenbet baiño zelan beti
alkarregaz eurrera
taketalez zoli,
lehengo suen antzean
hil artean bixi.


Errepublika, 2010ko bagillen

Errepublika barrie oingoan
Ikeana, ta ez Platonena.
Zorion ta pozan atea
Allen giltzegaz iri leiena.

Errepublika barrie oingoan
rutinea apurtuteko
ameseta ta atazak zenbekure
beharrixen guztiek baldatan ordeneta
guk noz erosteko begire.

Merkealdiek:
mobille, titi barriek,
kotxe handie, semalabak non dire?
Hipotekea, dana itxurea,
oporretan atzera, lagunek Facebook-en.

Errepublika barrie oingoan
Gitxi esan berko leukena
gehien entzuten dana da.
Kajan begire dau,
danan arimea kobretakotan;
oferta ona eiñ ezkeroan,
iñusentea ni enaz:
Burue atean itxi dot,
beste guztie zeurea da.

Lagune, telebisiñoa.
Legea, diruena.
Amesetea, eskemea.
Arnastea, këa.
Alperkerie, buruena.
Printzipioak, hasikeran.
Soma, danona.
Soma, agora.


Chiako ariatzan, 2010ko uden Sardegnan

Ariatzan nau ta ezara etorri
ittosoko haixeak eurpegien joten deu.
Gerixeak babestu. Basoak adittu.
Baia alperrik.

Ikus doazenak eztozuz ikusi eiñ.
Entzun ta topekoak bere etozuz ezetu.
Bueltaka nabill baia geur bere ezta egune.
Zu hamen ta ni handik nabill.

Aspaldien atzea emon notzun
ta neure bidea hartu neuen.
Faltan hartxian zeittut
neure odol bereko hori.
Biribille dala esan arren
artez ikusten dot nik.
Bakarrik sartukeran
ispillue argittu de.

Etzera bier,
siñistu ez.
Ispillue
nigez.

-----------------------------------------------------------------------------------------

A los ojos de los robles, junio de 2010

En el buzón de la pared empezaba
el camino al fuego bajo de antaño
curiosidad e ilusión
en la oscuridad incomprensible.
Tras la cuadra llena de animales
aparecía desde la puertita bajo la parra
ella once y yo una
la mujer de entonces de Landeta.

Sobre las tejas rojizas
caían las bellotas
poco a poco se cocían
sobre la chapa los inviernos.
Guardaré en el corazón
lo que aquellos ojos me dijeron siempre
A menos que el fuelle no sea movido algo
a menudo se apagan los leños.

Desde la ventana de la calle ve el niño
lo que el adulto no puede explicarle
en el desván (permanecen) con telarañas la llar y el trévede
que soportarían la cazuela de hoy.
Paredes de hierro y cemento guardan hoy
lo que la Concordia nunca pudo contar
En el buzón nuevo echaré este año
lo pedido hace tiempo a los reyes.

A pesar de que las cosas pasadas sean noticia
y desde el camino ancho mirando
entre zarzas y argoma este año también
el elecho germina y crece.
Al igual que en la cocina vieja
más “cómo que cuánto” siempre
juntos hacia adelante
estable como la estaca,
como la lumbre de antes
hasta muerta: vivir.


La República, junio 2010

La nueva República esta vez
la de Ikea, que no la de Platón.
donde la puerta de la felicidad y la alegría
con llave Allen se puede abrir.

La nueva República esta vez
para romper la rutina
sueños y quehaceres por doquier
todas las necesidades ordenadas en baldas
esperando a ser compradas por nosotros.

Rebajas:
el móvil, nuevas tetas,
un coche grande, ¿los hijos dónde están?
La hipoteca, todo imagen,
de vacaciones otra vez, los amigos en Facebook.

La nueva República esta vez
el que menos deberia decir
el que más se oye es.
En la caja nos espera,
con intención de cobrar el alma de cada uno de nosotros;
en caso de hacer una buena oferta,
yo no soy tonto:
la mente la dejé en la puerta,
todo lo demás es tuyo.

La amiga, la televisión.
La ley, la del dinero.
El sueño, el esquema.
Respirar, humo.
La pereza, la de la mente.
Los principios, al principio.
Soma, de todos.
Soma, a la boca.


En la playa de Chia, verano 2010

Estoy en la playa y no has venido
el viento del mar pega en la cara.
La sombra protege, el bosque mira.
Pero en vano.

Las cosas que he visto no las has visto.
Las oidas y encontradas tampoco las has conocido.
Ando dándo vueltas, pero hoy tampoco es el día.
Tu estás aquí y yo ando por allí.

Hace tiempo te di la espalda
y tomé mi camino.
Te echo de menos
el de mi propia sangre.
Aunque digas que es redondo
yo lo veo recto.
Al entrar solo
el espejo se ha iluminado.

Mañana a casa,
no me lo creo.
El espejo
conmigo.

SAGARDI / MANZANAL

Eskerrik asko Eneko, ta Egoitz.

KARTELA

A juego con la carta de Bono...

2011/09/03

LELANGOA / EL PRIMERO

Aspaldikolez, geur ixertu, jagi, labadoratxue imiñi, armosu antzekoa hartu ta peredikuek irakurten pase dot goixëa. Peredikuek eta bertan topetan neuenak eroten nouen beste orri betzuten topetan neuen beste horrenbeste bere bai. Baia nasai zer. Geurko berbea karabanea da. Berba horrek burure dakarrena (ez kotxe illedea, "autokarabanea" baiño; jajjajjaja, zelau berba jokoa...) askatasun ta bijeagaz batera doa sarri. Gehienok dakixuen moduen, pasa dan hillean 22en urtebete ixen da hona etor nintzena. Bai, ariñ zer pase da? Ta ikusten dozuen moduen, urtea akaba hasi neuenan antzean eiñ eiñddot, lieta. Zeuzer, ganorazko olerkiran bat, kantatxuran bat,...berton imiñttekotan ixen naz, baia bapez. Urtea ezta haiñ ariñ paseu hameko ingeruetan, ta eiñeko geuzek, atzeradi oiñ, hamaka baiño giau dire. Behar astoalez, bakixue; horren ganean enoa ezer esaten, jakiñ dakixuelako. Gehien flipetan nouena bixi ixen doazen egoera guztiek dire. Ezta bromea. Jentea bere franku ezetu. Bijak eztire gitxi ixen ta "etzetik" ibill nazenatan flipe eitten ixen dot bixi barri honegaz. Eztokure petrala ixen, giau jakiñ gure deuenak hona etorri ta kafetxu ni zerbezatxu betegaz etzatzeko lorategitxuen jartea baiño ezteu bëhar; gusture konteko dakoz danak. Sasoi honetan gehien flipe nauena buruek emoneko akordu ta aldaketa guztiek dire; beste ezelan ordaiñddu eziñekoak. Egunaro apaltasun pilulea armosuegaz, ta eurrera. Neure lagunek benetan zeintzuk diren bere argi lotu de oingo, ta horrek mesede baiño ezteu eitten. Famelie asautxu eukittea zer dan bere bakigu oiñ. Halan da ze, mosu bana hametik eta ude ederra euki deixuela.
------------------------------------------------------------------------------------
Como hacía tiempo, hoy me he levantado, he puesto la lavadora, he desayunado y me he puesto a leer los periódicos; y así he pasado la mañana. Periódicos y lo que leía desde referencias de los mismos. Pero qué tranquilo. La palabra de hoy es caravana. Lo que esa palabra suele llevar con ella (no una una fila de coches, sino “autocaravana”) suele ser libertad y viaje, a menudo. Como la mayoría sabéis, el 22 del mes pasado hacía un año que vine por aquí. Sí, ¿qué rápido a pasado, no? Y como veis, el año se ha acabado como lo empecé, liado. Tenía pensado poner algo con fundamento, algún poemita, canción…, pero nada. Por aquí el año no ha pasado tan rápido y, mirando hacia atrás ahora, todas las cosas hechas son más que muchas. Trabajar como un burro, éso ya lo sabéis y no voy a decir nada. Lo que más me ha flipado es todas las situaciones que me ha tocado vivir. No es broma. También he conocido a mucha gente. Los viajes tampoco han sido pocos, y cuando he vuelto a casa me quedaba asombrado de la nueva vida. No voy a ser pesado, el que quiera saber más sólo tiene que venir por aquí y sentarse en el jardín de detrás de casa con un café o una cerveza; se le contará todo con mucho gusto. Lo que más me ha flipado esta temporada aquí es todas las nuevas ideas y cuánto ha cambiado la cabeza; difícilmente se podría pagar esto de otra forma. Todas las mañanas la pastilla de humildad y para adelante. Quiénes son mis amigos reales también ha quedado claro ya, y eso es de agradecer. Lo que es tener a la familia lejos también nos ha quedado claro. Así que, nada, un beso a todos y que tengáis buen verano.